Loki's Antics

Voor al uw literaire (en minder literaire) vertalingen

Loki's Antics is het bedrijf van Patricia Piolon, vertaler.

Patricia was ooit technisch schrijver en XML-specialist maar heeft zich omgeschoold tot (boek)vertaler. Ze vertaalt tegenwoordig uit en naar het Engels, maar houdt zich daarnaast stiekem nog steeds graag bezig met XML, XSLT, technisch schrijven en copywriting. Daarnaast schrijft ze af en toe een column - of erger - en is ze inzetbaar voor feestjes en partijtjes (als het uw bedoeling is dat de kinderen huilend wegrennen, tenminste).

Voor meer informatie kunt u een kijkje nemen op haar weblog of in haar portfolio.

  • De Uilendoders

    Karen Maitland

    Historische thriller, uitgegeven bij De Vliegende Hollander

  • De Verenigde Staten van McSweeney's

    Verschillende auteurs

    Een bundel korte verhalen uit het tijdschrift, vertaald samen met Aleid van Eekelen-Benders, Anneke Bok, Bart Gravendaal, Frank Lekens, Gerda Baardman, Inge de Heer, Jan Mellema, Jan de Nijs en Tjadine Stheeman. Uitgegeven bij Lebowski

  • Makers

    Cory Doctorow

    Science fiction, uitgegeven bij De Vliegende Hollander

  • Langs de Parallelweg

    Michael Chabon

    Kort verhaal, verschenen in literair tijdschrift Lava

  • Insectopedie

    Hugh Raffles

    Ontzettend leuk en mooi boek over insecten, vertaald met Ralph van der Aa. Verschenen bij Contact

  • Huwelijk 2.0

    Pamela Haag

    Géén zelfhulpboek! Verschenen bij Mouria

  • Che: Een Grafische Biografie

    Sid Jacobson & Ernie Colón

    Stripverhaal over het leven van El Che. Verschenen bij Karakter

  • Zomer en de City

    Candace Bushnell

    Chicklit, prequel van Sex and the City. Verschenen bij Prometheus (derde druk).

  • Grimus

    Salman Rushdie

    Rushdies eerste boek, vertaald samen met Karina van Santen en Martine Vosmaer. Verschenen bij Contact

  • Culinaire Intelligentie

    Peter Kaminsky

    Een boek over lekker en gezond eten. Non-fictie. Verschenen bij Bert Bakker

  • Literair vertaler worden I

    Patricia stelt zich voor

    Het kwam door de metro.

    Dat is natuurlijk niet helemaal waar. Ik wilde al langer boekvertaler worden – eigenlijk al sinds ik zoveel jaren geleden Jan, mijn vriend van Peter Pohl las, zo prachtig in het Nederlands vertaald door Cora Polet. Dat wil ik ook kunnen, dacht ik. Misschien kan ik het zelfs wel, dacht ik ook nog. Volgens mij was ik vijftien, en had ik net voor mijn plezier de biografie van mijn toenmalige pophelden (Roxette!) uit het Zweeds vertaald.

    De volgende vijftien jaar vlogen voorbij. Ik studeerde (niet af), belandde tussen de computers en op het internet, maakte carrière als technisch schrijver en redacteur (want dat kon nog gewoon in die internet-bubbeltijd) en vertaalde wel, maar altijd technische teksten over vliegtuigen, landingsprocedures op Schiphol en mobiele telefoons. Geen Peter Pohl. Mijn vertaaldromen vervaagden, en nadenken over mijn gebrek aan initiatief deed ik liever niet. In mijn gedachten schudde Cora Polet teleurgesteld het hoofd.

    Lees verder op het Boekvertalersblog

  • Literair vertaler worden II

    Patricia zoekt een boek

    En daar zat ik dan, die tweede maart: kersvers freelancer, uitgeslapen (want ik was natuurlijk pas om halftien opgestaan), bureau voor het eerst in maanden netjes opgeruimd en een dampend kopje koffie naast mijn laptop, helemaal klaar om de literaire wereld in drie verschillende talen te gaan bestormen.

    … Alleen wist niemand dat. Probleem.

    Op zoek naar uitgevers dus. Met wat zoeken en nadenken had ik na enige tijd een lijstje, waarop ook de naam van Uitgever X prijkte, waarvoor ik altijd al een zwak had gehad. Met de tegenwoordigheid van geest die je over het algemeen alleen waarneemt bij verliefde pubers besloot ik dat Uitgever X daarom een goede eerste kandidaat zou zijn. Fout één, want ik benaderde het natuurlijk helemaal verkeerd.

    Lees verder op het Boekvertalersblog

  • Literair vertaler worden III

    De ontknoping

    Elk trimester weer beginnen de workshops op de Vertalersvakschool met hetzelfde patroon: je komt de klas binnen, iedereen gaat zitten, tijdens het standaard voorstelrondje vertel je even wat je tot dan toe hebt gedaan (‘niets’), en dan is het de beurt aan de docent, die, vaak enigszins beduusd door de bewonderende blikken van alle aanwezigen, snel vertelt hoe lang hij of zij al vertaalt. Daarna is het even stil, en dan komt telkens weer de vraag van één van de studenten: ‘En hoe ben jíj nou begonnen met vertalen?’

    De docent denkt na. De studenten kijken haar gespannen aan of knikken hem bemoedigend toe. ‘Tjá,’ begint de docent dan. En de hele klas vult in stilte al aan: ‘… ik ben er eigenlijk een beetje ingerold.’

    Lees verder op het Boekvertalersblog

  • Literair vertaler zijn

    Vertaalmijmeringen

    Ik hoor vertalers het wel eens over hun ‘kindjes’ hebben. Daarmee bedoelen ze dan (naast hun katten, hun verzameling wonderlijke cactussen of zo nu en dan daadwerkelijk hun kroost) hun boeken. Mij klinkt het altijd een beetje vreemd in de oren. Misschien komt het doordat ik een koud en harteloos wezen ben, verstoken van enige kinderwens, maar ik vind de vergelijking niet helemaal opgaan en kan een lichte huivering nooit onderdrukken als een collega zo aan een boek van mij refereert. Kind? Mijn boeken zijn zindelijk, vallen niet krijsend op de grond als ze even geen aandacht krijgen, stellen zich netjes voor, beginnen nooit te roken en betalen nauwelijks mee aan mijn pensioen. Helaas.

    Lees verder op het Boekvertalersblog